De Ridder zonder Zwaard
Hij stond op de oude muren, keek uit over het slapende land. Geen zwaard hing aan zijn zijde, geen schild beschermde zijn borst. Toch vreesde hij geen vijand, geen aanval in de nacht. Zijn kracht zat niet in staal, maar in het verhaal dat men fluisterde langs de haarden. Een ridder zonder zwaard, een koning zonder kroon, maar met woorden scherper dan enig lemmet. Zijn stilte was zijn wapen, zijn blik zijn schild. Daar, op die muur, vocht hij zijn strijd zonder bloed, won hij zonder dood. En wie hem zag, begreep: soms is het sterkste wapen dat wat je niet draagt.
